«کشورهای مختلف بر اساس موقعیت‌های مختلفی که دارند، متفاوت رفتار می‌کنند. کشورهایی که صاحب منابع هستند، مانند ایران، منبع‌محور پیش رفته‌اند اگرچه منابعی وجود داشته و بازار نیز مورد توجه بوده است اما وزن استراتژی منبع‌محور در کشورهای دارای منابع از جمله ایران نسبت به استراتژی بازارمحور بیشتر بوده است»؛ این موضوعی است که حسن